“Bijeengeharkt” Connie Harkema

Kunst in Beweging Nummer 73 november 2017

Galerie Connie Harkema
waar beeld en woord samengaan
Hoofdstraat 1, 8723 BE KOUDUM

Sinds de vorige nieuwsbrief is er veel gebeurd.
Zo is de galerie met werkruimte helemaal ingericht:

de zakelijke Facebook-pagina gemaakt:
facebook

en staat de nieuwe website online:

Website Connie Harkema

Ik wens je weer veel lees- en kijkplezier, vooral bij Leeuwarden CH 2018,
En wellicht dat we elkaar eens zien in de galerie.

Pakje Kunst

De oude sigarettenautomaat bestemd voor Pak Je Kunst heeft zijn plekje gevonden, en wel in het Broodhuys aan de Nieuwstad Leeuwarden.
Reina Visser, initiatiefneemster voor deze regio trok voor vier euro een kunstwerkje van een van de ruim dertig deelnemende kunstenaars. Wie weet, misschien wel die van mij…

Recente exposities en publicatie

Mijn werk ‘Europa’ in galerie Regio Art Rijnmond te Spijkenisse, tijdens de FRIA- uitwisselingstentoonstelling ‘the world around you’.
Deze expositie duurde tot 19 november.

Mijn stand bij Van der Valk Art Fair, in het voormalig hoofdkantoor van DSM, Mauritslaan 65 in Stein. De fair vond plaats in het weekend van 4 en 5 november.

Tot slot is er deze keer een veel mooiere uitvoering van het Jaarboek Kunstenaars 2018.
Ik ben blij met mijn presentatie in dit prachtige boek.

Ool & Pieper

Met het opstarten van de galerie was er even geen tijd om te schrijven aan “Ool & Pieper”, de biografie over mijn ouders. Onlangs heb ik de draad weer opgepakt, zie de nieuwe blogberichten met verhaalfragmenten op

Verhalen Connie

Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018

Nog maar even en dan is het 2018. Het jaar waarin Leeuwarden helemaal los gaat, en ik erbij.

De afgelopen tijd heb ik hard gewerkt aan drie nieuwe series, waarvan ik denk dat nu de tijd is aangebroken om met een gedeelte daarvan naar buiten te treden.
Elke serie valt onder een overkoepelend thema:
Friesland als onderdeel van een verenigd Europa, met Leeuwarden als stralend middelpunt. Een eigen cultuur passend in een groter geheel.

Verhaalportretten

‘Verhaalportretten’ is de eerste serie die ik wil presenteren. Deze gaat over bekende Friezen die het in de wereld hebben gemaakt. De gemeenschappelijke factor is dat zij allemaal in Leeuwarden hebben gewoond.
Het beoogde doel is de belangrijkste levensgebeurtenissen in 1 voorstelling te vangen.

Kunstenaar Maurits Cornelis Escher (1898-1972) is bekend om zijn houtsneden, houtgravures en lithografieën, waarin hij vaak speelde met wiskundige principes.
Op het schilderij links het geboortehuis en rechts een deel van het Alhambra paleis in Granada (Spanje), waar Escher zich liet inspireren door de ingewikkelde patronen op de azulejos (keramische tegeltjes).

Mata Hari (1876-1917) is het pseudoniem van Margaretha Geertruida Zelle. Zij was een exotische danseres en trad op in Parijs. Daar werd ze beschuldigd van spionage, waarvoor de Fransen haar op jonge leeftijd fusilleerden.
Op het schilderij haar geboortehuis aan de Kelders, dat nog niet zo lang geleden grote rook- en waterschade opliep.

De dichter J. Slauerhoff (1898-1936) werkte na zijn studie geneeskunde soms als scheepsarts en soms als arts op het vasteland. Zijn hele leven had hij een zwak gestel. Hij was vaak ziek en leed aan depressies.
Op dit schilderij heb ik gekozen voor gedeeltes uit zijn gedichten “Woninglooze” en “Het einde”. In het geboortehuis van Slauerhoff is nu een interieurwinkel gevestigd.

Kunstenaar Lourens Alma Tadema (1836-1912) is geboren in Dronrijp en later verhuisd naar een pand in Leeuwarden, waar nu café De Ossekop is gehuisvest. In zijn werk brengt hij de klassieke oudheid tot leven.

Ik heb de serie ‘Verhaalportretten’ speciaal voor 2018 gemaakt, maar de schilderijen zijn nu al op afspraak te bezichtigen in Galerie ‘Kunst in Beweging’ te Koudum. (06 87 265 366)

Blokpaneeltjes

Een aparte plaats nemen de blokpaneeltjes 20 x 18 cm in, die kunstenaar/dichter/organisator Henk Dillerop speciaal heeft laten zagen voor de tentoonstelling ‘Kunstenaar Laat je Kunsten zien’.
Twee ervan zijn door mij beschilderd. Ze staan momenteel bij Galerie Westerkade, Westerkade 7, Leeuwarden. Een galerie waarmee ik in 2018 intensief samenwerk. Meer daarover in een volgende nieuwsbrief.

De linker heet ‘Spiegeling’. Het is een compilatie van de Europese, Friese en Leeuwarder vlag. Als je de Friese vlag spiegelt staan de strepen goed. Aan de achterkant moeten ook de pompeblêdden worden gespiegeld.
Verder slaat de titel op het feit dat Leeuwarden zich wil spiegelen aan andere grote Europese steden, en dat de stad daardoor van trots glimt als een spiegel.

De rechter heet ‘Verbintenis’ en slaat op de samenstelling van de Friese vlag. Op de kopse kanten staat een kort gedicht:

Rood wit blauw
Strepen en organisme
Verbinden elkaar
Verbintenis

Buitenkunstroute

Verder doe ik mee met de Buitenkunstroute door een gedeelte van het centrum van Leeuwarden.
Ik ben benieuwd welke gevel kunstenaar en initiatiefnemer Marten Sale Brouwer voor mij heeft bedacht. Onderstaande foto toont nog maar een derde van de mogelijkheden.

Agenda

2017

tot 7 januari 2018
Galerie Kunst in Beweging, Hoofdstraat 1, Koudum.
Tentoonstelling in Kerstsfeer (solo) met werk vanaf mijn beginperiode tot en met de allerlaatste schilderijen.
Tevens hangen er schilderijen, gerelateerd aan Kerstmis. Daarnaast is er een aantal leuke cadeauartikelen en boeken te koop.
Graag op afspraak, omdat er in de winter geen vaste openingstijden zijn.

2018

Deelname aan Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018
Met exposities in:

januari, februari, maart Antonius Ziekenhuis Sneek (solo)

maart t/m oktober Galerie Westerkade, Westerkade 7, Leeuwarden
deelname verkoopexpositie
‘Kunstenaar Laat je Kunsten zien’

april, mei, juni De Kanselarij Leeuwarden (vml. Fries Museum)

dinsdag 29 mei buitengebied Sloten
(deelname The Colorfield Performance)

gehele jaar (plus 2017) De Kanselarij, Turfmarkt 11 Leeuwarden
(groot werk van alle 11-steden ineen)

En natuurlijk staat Galerie Kunst in Beweging het hele jaar door in het teken van Leeuwarden Culturele Hoofdstad. Ook daarover in een volgende nieuwsbrief meer.

2019

Juli en augustus
Van der Valk Ara Hotel, Veerweg 10, Zwijndrecht (solo)

September en oktober
Van der Valk Hotel Molenhoek, Rijksweg 1, bij Nijmegen (solo)

Contact en achtergrondinformatie

Je kunt me mailen op email
of bellen op 06 – 87 265 366

Voor nadere informatie verwijs ik je naar:
website Connie

De nieuwste berichtjes vind je op:
Galerie
Facebook Connie
Linkdin
Twitter Connie
Instagram

Ik besta!

Uit het dal geraakt
In het lichtste deel van het donker
Is de kleine lichtstraal zo sterk
Met zichtbare contouren
Contouren van een onuitgesproken wens

Is wat ik zie nog wel zo zwart?
Of is het licht alweer wat doorgedrongen
Het licht dat soms nog wakkerde in mijn hart
Het licht dat het donker teniet zal doen

In het dal komen gaat snel doch gestaag
Eruit komen is wat me eindelijk raakt
De tijd van zwart kan nu over gaan
Door weer in het licht te gaan staan

Al wat ik zie voel en beleef
Al wat ik meemaak raakt me
Ik adem, leef, en besef
Dat ik weer volop in het licht sta! Ik besta

Living the dream – Eileen Carey tells her story

LIVING THE DREAM
by Isabel Blanco and Eileen Carey

image

Eileen Carey’s ascendency to the top of independent country music, and arguably to the top of the adult contemporary/Top 40 radio markets as well, is characterized by her amazing fortitude, which she generously shares with all. Time and again her songs suggest alternative options to what holds people up in their lives. They do so with her magical ability to make a chorus melody and hook sink deep into the better part of the listener’s consciousness.

And, the onetime actress has done so while raising two daughters and navigating a successful marriage as well. In pop culture today, that in itself is notable.

I have been a fan of her music for some years now, having ran into her on Twitter, and was literally floored by her strong voice and positive message. This is a recent interview I have conducted with Eileen. She always has something to say.

image

Eileen in 2013 we had our last long interview. You told me about your acting career which was pretty impressive. I guess you’re co actors are pretty proud of what you achieved?

Hard to tell Isabel. The U.S. is a big place and I have only kept up with a small few since those days; but of course some of my old friends have expressed their pride. Been a long time now since I worked as an actress outside of my music videos though. I think that many of the people in Southern California and Nashville that I have worked with as a singer and songwriter in the past, root for me now.

You know Isabel, it was never my intention to be an actress. I wanted to be a filmmaker so I got involved with the movie industry when I came to Los Angeles to learn the business. I felt that you needed to learn the movie business from the bottom up.

Just like any business, the restaurant business for example, if you can’t cook yourself it is hard to communicate what needs to be done to others. As for the actress, I just kept getting picked out of the crowd for roles. Acting was a conduit to my wanting to direct, but music was always first.

How many are dazzled by this big career move?

Music was my first love so really not many folks were surprised anyway. My film friends, music friends, friends and family are not so much dazzled as happy for me. I have been making music for a long time, and my music fans have long expected my success.

In 2014 the real challenge began. Nominations all over and awards besides Tammy Wynette not 1 country singer achieved that. Not even Dolly Parton or Patsy Cline. How does it feel?

I am not ready to put myself in that lofty group. It does feels great though! Awesome to be doing what I love with my life. The nominations and the awards are great, but not nearly as great as watching people jumping and dancing and loving my music when I am on stage. I cherish my friends like yourself Isabel who continue to support me and let their fans know of me and my music. That is what matters to me most.

In 2015 you were on the New Music Weekly radio charts all year. “Bottle Your Crazy Up’ and “Faith” were number one for several weeks, on both country and AC/Top 40. Can you tell us how it feels to walk into the studio again to record your next CD? Let It Go was so successful, are you concerned by the high bar you have set for yourself?

I am a perfectionist, so yes of course I am concerned. I am also excited and confident that my next CD will be even better, and lead me to new opportunities to sharing my music with folks worldwide. As for the writing over these past couple years, I have been jotting down notes and ideas so I am going into the next album with a good idea of what I want to say.

Many journalists hardly ask about you’re charity. I know you do a lot. Somehow it’s a sideline that few know. I know you want to tell so much more about it.

I am glad to have the opportunity to reach people through my notoriety about causes I believe in. One of the blessings of having an artist footprint in the world is that people tend to pay attention to you.

I have a thing about homelessness, whether people or animals; and that young people should not hinge their self-worth on romance and dysfunctional relationships. I have a thing about people creating the life they want to create. My songs are all about self-determination and courage; male or female. Country music is so full of broken-hearts, but my subject matter is what separates me from many of the other country artists. My positive message.

What inspired you to take music as a career over acting?

I was always into music. Played drums at 13 years of age. Sort of fell into acting out here in Los Angeles. As for taking up music as a profession I was working for a hotel chain booking the entertainment, and I kept thinking I could write and sing as good as any of them. I was fortunate that I had the support of my family from day one! My husband and children are still my biggest fans.

You seem to have a lot of good people around you. Obviously I know Joey Alkes, and I am impressed at the quality of your art work, shows you play and continuous online footprint. Who are some of the people that have helped you emerge into a star?

Well again, “star” is a big word. I have had the good fortune to have some great people in my corner. My producer Travis Allen Childress and my music director and lead guitarist John “groover” McDuffie have been essential in my career. John is the legendary Rita Coolidge’s music director and lead guitarist as well, and on occasion I lose him to her for a show (lol). 

My songwriting partners especially my good friend Kathryn Grimm. My Nashville publicist Susan Collier and my radio team; Alan Young and Paul Loggins have been amazing. Jennifer Blair, and as you know Joey has been with me for the past few years. You mention the art and design and that is the great work of Christine Caracciolo.

You know I could take up your whole page commenting on all of the really cool people around me. (NB go ahead)

Al Bonhomme my rhythm guitarist in Los Angeles, and Dan Hagen the same in Nashville.

Recently, a marketing person whom has had an impact on my career, a young women from Canada just passed away from lung cancer. Her name is Nadine Gelineau. Her company Musebox led to the CBS LA Weekend Morning Show, and the last two music videos (“Faith” and “Party at the Beach”) came out of her company and a filmmaker named Taner Tumkaya. The photos I am going to be using for the next CD was shot by another member of the Musebox team, Kharen Hill of Public Pictures. I am currently retaining an off-shoot of the MuseBox for marketing, Erik Koral of the Koral Young Group.

My husband, Joe Federico, did quite well in business in the past and we use to go to certain business seminars. One of the things that impressed us was the idea that you have to have good people around you and working for you, or with you, if you want to succeed.

When can we expect a new a new album?

I am not sure. As I said earlier, I am a perfectionist so “when” is hard question to answer. Thankfully I run my own music business and don’t have a label pressuring me for a half-baked release to fit their timetable. I will release a new single that will be on the next album release, in time for, or just after the CMAs.

What message do you have for all for 2016?

Follow your dreams! I cannot emphasis that enough! If you want things in life you have to work for them, yes. But, if you follow your dreams the work will not deter you.   

image

Thank you Eileen!

Bernadette, de kleine boodschapper

De kleine boodschapper

Diep in de bergen
Lag een grot verscholen
Goed genoeg voor de varkens
Massabiele Niemand kwam er
Slecht de arme meisjes van de molen

Zoekend naar Sprokkelend hout
Was de grot op de koude winterdag
Op hun pad gekomen
Als herderinnetje ziek en verwaarloosd
Van de harde minne weer thuis mogen wonen

Getroost in bittere armoede
Gesterkt door vroomheid en liefde
Op zoek naar enig geld
Om de bittere koude winterdagen
Met wat voedsel door te komen

De grot goed genoeg voor varkens
Verscholen vlakbij Lourdes
Zag de kleine Bernadette in een licht een stralende dame
Verzonkend in gebed,
De rozenkrans biddend
Zei ze dat ze gevraagd was 14 dagen te komen

Van curiositeit en uitgelachen
Tot gevolgd door duizenden naar de grot
Sommige dagen zo druk
Dat ze haar bidplek niet kon bereiken
De Massabiele werd een drukke pelgrimsplek

Verzonkend in diep gebed
Pratend met de dame op haar hoge plek
Werd Bernadette gevraagd
Een gat in de grond te graven
En opgedragen het modderige water te drinken

Omdat haar dame het opdroeg
Het graven, drinken, het eten van kruiden
Ging ze met de laatste boodschap
Ter pastore om hem op de een na laatste dag te vragen
Een basiliek te bouwen en een processie te maken
Hij ging door de knie door het antwoord

Om latere drukte en zegeningen te voorkomen
Werd ze in het ziekenhuis
Bij de nonnen opgenomen
Asthma had haar jeugd en lijf verzwakt
Doch was er de list om velen toch te zegenen

Als ziekenverzorgster vond ze haar plek
3 jaar van enig geluk en gelukmakend werk
Totdat ze naar Nevers ging als postulant
Om als Novice in de ziekenzaal te werken
Maar gekrenkt bij de eedaflegging

‘Ik ben goed genoeg voor niets’
Haar armoedige afkomst werd haar zwaar aangerekend
‘Niet goed genoeg’ voor de Heilige maagd
Met een harde nonnen opbrenging
Onderging ze haar lot als ‘afstervende Heilige’

Hoewel verboden te praten over Lourdes
Haar geliefde grot Massabiele
En haar familie uit Lourdes niet ziend
Ontving ze meer dan ooit en uitgeput
De vele prieters, bischoppen en pelgrims

Waar de ademnood steeds zwaarder werd
De zucht van tubercelose haar lichaam overnam
Verontschuldige ze zich voor het ‘nergens goed in zijn’
Dragend haar lot in dit leven
Wachtend op het volgende

Het leven waar ze wel gelukkig zou zijn
Verdroeg ze haar lot als heilige op aarde
Veroordeeld, ondergewaardeerd en ziek
Het kind dat de dame 14 keer zag
Stierf als heilige in het aanblik van haar geliefde dame

Pas na haar heengaan
Gaf men toe de kleine zieke
Schandalig hard te hebben behandeld
Ze onderging het allemaal in genade
De genade die God haar al had geschonken

Bernadette, de heilige Bernadette
Verbleef immer in bittere armoede
Te trots geschenken aan te nemen
Te trots om rijkdom te omarmen
Bleek een martelaar voor de zieken

Stil verdriet

Stil verdriet (voor mijn lieve broer)

Gevangen in woorden,

Stil verdriet,

Nooit meer je stem horen,

Nooit meer die lach

Die mooie ogen

Als je geniet

Als een dief in nacht

Snel en onbedachtzaam

Kwam het ochtendgloren

Stemmen verstilden

Gevangen in woorden

De stem die zei

“Uw broer is er niet meer”

De stem verstonde

Of hoorde ik niet meer

Als een dief in de nacht

Was hij gekomen

En als een dief in de nacht

Wist hij te ontkomen

Een spoor van geweld

Een klap, een traan

Niemand die het zag komen

Gebroken, verstomd

Gevangen in woorden

Stil vermomd

Toch ging het verdriet verloren

Verloren in tijd

Verloren de strijd

Maar niet verloren

De warme stem

Het mooie gezicht

Die prachtige lach

Je bent opnieuw geboren

‘Allemaal beestjes in de lucht’ slot blog van zomerpret in de bieb

Terwijl in Nederland de kinderen op een warme dag in de Bieb bezig zijn beleef ik in Sarajevo een mooie dag om in het stadshart te gaan wandelen. De ochtend begon in een prachtige tuin vol zonnebloemen met vogeltjes.

Daaraan terugdenkend en de tekening van Tobias zie bedenk ik me dat het de eerste vakantie is in ruim 25 jaar dat ik niet achter een kolibrie aan zit te jagen. Je kent ze wel die mini vogels die vliegen als een helikopter en minstens zo gekleurd zijn. Ik stel vast dat het me nog steeds niet is gelukt. Slechts een paar bewegende foto’s heb ik bezit gemaakt in Monteverde, Costa Rica. Notabene op een kolibrie farm!

Het gejaag begon in Mexico in juli 1996. Voor het eerst zag ik die kleine vogel op een bloem duiken. Ik was compleet gefascineerd door dat kleine vogeltje en besef dat dit moment, camera loos, de beste kans ooit is geweest op een goede foto. Uit pure chagrijn ging ik vanaf dat moment kippen fotograferen. Ze staan symbool voor de foto die nooit is gelukt. Zucht. Elke serie uit prachtige landen met heel veel kolibries bevatten foto’s van kippen. Een reminder. Het lag niet aan de reizen maar wel aan de snelheid. Ik weet zeker na het lezen van dit prachtige verslag van Anja Lammers dat onze bieb kinderen meer succes hadden en ook nog heel goed kunnen tekenen! Volgend jaar dus maar gewoon bij ze blijven, de volle 6 weken. Dat levert tenminste goede foto’s op.

Workshops ‘Allemaal beestjes …in de lucht’.

Als laatste uit de serie zijn de beestjes in de lucht aan de beurt. Wanneer we ons tijdens de workshop voorbereiden op wat er allemaal rondvliegt in de natuur, vallen buiten de mussen bijna van het dak. Zo warm is het. Toch zijn er acht kinderen en hun ouders naar de bieb gekomen om vliegende beestjes te bestuderen. Het podium in de Pijpenla-ruimte ligt bezaaid met boeken over rondvliegende beestje. We zoeken in boeken en praten over platen. Om vervolgens te raden welke beestjes we geprojecteerd zien op het scherm. Dat varieert van veel voorkomende vogels als duiven, die papa’s pas gepoetste auto onder poepen en zeemeeuwen die patatjes van je bord pikken, tot vleermuizen, vlinders en het trio hommel, wesp en bij. Vragen over de beestjes waar we samen niet uitkomen, stellen we de volgende week aan de IVN gids in het Zweeringbeekpark. Iedereen krijgt een zoekkaart mee naar huis waar alle vliegende beestjes op staan waar we mee bezig zijn geweest. Dan is het tijd voor kunst met een grote K. Kinderen gaan hun ‘droomvogel’ tekenen. Het wordt er stil van. De meest paradijselijke vogels verschijnen op het papier. Om te ervaren hoe licht beestjes moeten zijn om te kunnen vliegen, gaan we met z’n allen roze veertjes door de Pijpenla-ruimte blazen. De veertjes worden gevolgd door trossen zeepbellen uit de bellenblazers! Zo, nu hebben we voldoende bagage om de volgende week de vliegende beestjes ‘in het echt’ te gaan bekijken.

Wanneer we een week later de beestjes in de lucht ‘live’ hopen te treffen, hebben we in ieder geval mazzel met het weer. Een stralend blauwe lucht en zonneschijn, terwijl de dag er voor de straten in Hengelo blank hebben gestaan door hevige regenval. De IVN-gids start met de vraag : ‘wie heeft er al eens geprobeerd te vliegen?’ Allemaal dus! En waarom is dat niet gelukt, vraagt de gids vervolgens. ’Omdat we te zwaar zijn’, klinkt het als uit één mond. Klopt, zo zegt de gids en hij vertelt dat vogels holle botjes hebben en een verenkleed zo licht als een veertje! Onder leiding van de gids kijken de kinderen met aandacht naar vlinders als het koolwitje, de citroenvlinder, het icarusblauwtje, en de kleine vuurvlinder. Wanneer de gids ze met z’n grote vlindernet vangt en voorzichtig in een potje stopt, kunnen we ze met behulp van een loep van héél dichtbij bekijken. De gids leert de kinderen ook te kijken door een verrekijker en een telescoop. Hoe moet je de kijker richten om de vogel goed in beeld te krijgen? Daar gaat het om. Om de jonge onderzoekers een handje te helpen, had de gids vóór de zoektocht al gekleurde vogeltjes in de bomen gehangen. Die zitten tenminste stil! We sluiten de middag af met een ballonnenspel, want ballonnen zijn ook licht en kunnen een beetje vliegen. De zomervakantie in Enschede is bijna voorbij, en dit is dan al weer de laatste workshop. ‘Ah….komen jullie volgend jaar weer’ vragen de kinderen.

De berg Igman huilt

Aan de voet van berg Igman staan de huizen die geleden hebben onder de laatste oorlog in de jaren 90 van de vorige eeuw. Ze zijn deels herbouwd, opgeknapt en gerenoveerd deels herbouwd. Het ziet er vredig uit.

Net zo vredig als de dag dat in 1992 de stad belegerd werd. We zijn in de wijk Hrasnica Ilidza van de kanton Sarajevo. Lopend en rijdend door de stad wordt nog meer zichtbaar hoe het leven er zo’n 20 jaar geleden uit moet hebben gezien. Over straat kon je niet omdat er overal sluipschutters waren en de straten urenlang door granaten werd bestookt. Dag in dag uit. Maand in maand uit. Ik zit aan een tafel in een prachtig huis te praten met een vader van een hartsvriendin. Over het ontstaan van de laatste oorlog. Precies op de plek waar zijn gezin ruim 23 geleden zat toen een granaat het huis trof.

Dat ze leven mag een wonder heten. Dat het huis er nog staat een nog groter wonder. Even kijk ik om me heen om me voor te stellen hoe die angstige minuten moeten zijn geweest waarin je niet weet of de ander er nog is. Het is aardedonker iedereen zit onder het gruis van puin en onder het puin. Vader is direct van mening dat het genoeg is geweest. Zijn gezin moet nu echt weg. Vluchten. Zoals hij met zijn dappere moeder vluchtte uit een brandend huis in WOII in Monte Negro.

Er woont een generatie in Bosnië-Herzegovina en alle andere delen van voormalig Joegoslavië die geen oorlog kent maar wie de geschiedenis van de Balkan kent weet dat elke generatie met een oorlog te maken krijgt. En het broeit er weer onder de oppervlakte. Niet omdat de bewoners het willen maar omdat het ze weer overkomt.

Het geloof speelt een grote invloed bij de vele conflicten. Velen zijn Moslim. Al eeuwen lang sinds de Ottomanen het land innamen. Ook nadat deze verdreven werden bleef een deel Moslim. Hoewel de inwoners vredig en verbroederend leven slaat soms de vlam in de pan door een radicaliserende factor.

In de jaren 90 heette deze Milosovic nu heet deze Arabier. Ze komen vanuit het midden oosten om land en rechten te kopen. Nemen hun radicale moslim ideeën mee. De vrouw moet gesluierd. De Sharia leidend zijn enz enz.

Het brengt geld in het laatje van een land waar het economisch slecht gaat. De lonen zijn laag de prijzen in verhouding duur. Het kent geen sociaal systeem zoals wij het kennen. Geen werk is geen geld. De gezondheidszorg heeft dan weliswaar goede artsen maar ziek zijn kost geld. Een verzekering zoals wij hebben is er niet. Een operatie kan jou je huis kosten. En de politiek? Corruptie verdeeld de mensen.

Tegen dat licht komen Arabieren investeren. Ze kopen alles wat ze zien en vallen op. Mannen met meerdere vrouwen in chakors en nikaps bevolken de parken. Het is een vreemd gezicht. Waar de moslim bevolking nauwelijks een hoofddoek draagt worden ze door vreemden opgedragen zich te bedekken. Er is verzet.

De jonge generatie groeit op met die radicale gedachten. Ze gaan naar de scholen die gebouwd zijn door Arabieren. Melden zich aan bij IS. Hun monden worden gevoed door de radicalen. Terwijl de ‘ouderen’ hun ouders, mijn leeftijd, en hun groot en overgrootouders met angst toekijken. De laatste oorlog (ook om het geloof) ligt nog vers in hun geheugen.

Het broeit in Sarajevo. Alweer. Niet omdat de Bosniërs dat willen maar omdat het ze weer overkomt. Omdat het weer radicaliseert.