Open dagen MST doen je terugdenken aan Ernst J ex neuroloog/levensverwoester

Het (Academisch) ziekenhuis MST te Enschede heeft in het verleden veel door moeten moeten maken. De zaak van neuroloog Ernst J is de heftigste en nu het Openbaar Ministerie in Cassatie gaat wordt er vooral door Yme Drost veel opgerakeld ook verhalen die niet kloppen. Yme had mensen van de  lewybody trial maar deed er niets mee.Dit onderzoek betrof ruggeprikken waarbij beenmerg op MS en Parlinson werd getest. Mam hield er een “slepend rechterbeen aan over in 1989 Mam was er 1 van de slachtoffers. De Oxfort trial (van 1984 tot 1999) halsslagader vernauwing deed zo ook zonder het te weten mee.De Engelse proffesor schreef ons een brief dat gegevens waren vervalst zijn gegevens gingen tot 1989 “Gina” was overleden haar zus Truus had een kleine vernauwing 25% en had ascal brisper 25 gram. In werkelijkheid was het ascal 100 (Kingma heeft meegeholpen met de ontwikkeling van ascal hij is farmaceutoloog en niet alleen cardioloog. De Nederlandse vereniging Farmaceutische Industrie waar hij erelid van is en commissaris voert per jaar ruim 360 trials per jaar uit.)

Mams rechterhalssagader was 99% vernauwd. Ze heeft 4 tia’sc1 lichte hersenbloeding gehad en werd blijd aan rechteroog.

Mijn moeder was ook slachteroffer. Bij haar zijn meer dan 12 experimenten uitgevoerd en zou in augustus 2012 ook de test met artsen en psychologen ondergaan. Het dossier was zoekgeraakt maar 6 juni 2012 heb ik de gegevens op tijd ingestuurd bij de officier mw mr M. Van Eykelen die fantastisch werk heeft verricht. Op 8 juni toe was er een bijeenkomst van alle slachtoffers wij zaten in de verkeerde zaal maar die fout werd direct hersteld. Er kwam een korte pauze en het onderszoeksteam gebeld zodat mam daar 29 augustus naar toe kon in Enschede. Helaas overleed mam op 7 juli 2012 in Havana Cuba om 7 uur in de avond hetzelfde moment waarop orkaan Daniel de kust bij Havana bereikte en de halve stad zonder stroom, internet en onder het water stond.

Ik kon 1 mail op tijd wegkrijgen om mams overlijden te zeggen te verwijten in mijn en paps woede.

Als mam in 1994 geen chrmo mrt dynamisine had gehad had ze nog geleefd. 2 kregen destijds in Enschede de chemo verder in het Jeroen Bosch centrum het AMC en Antonie van Leeuwenhoek. 1600 mensen 50% met de combi die thans velen geneest de anderen kregen de giftige stof. 7 overleefden de rest stierf binnen 3 dagen. Mam en N kregen beiden deze chemo ontwikkeld in Enschede betaald door oud hoofdinspecteur van de IGZ meneer K. N overleed 3 dagen later. Ze had net ervoor nog met mij mijn broer en haar broer bij het dagverblijf gezeten. Zij lag altijd even tegen mam aan. Lijkwit was haar gezicht. Een uur later stierf ze 23 jaar oud aan de longkanker die ze overwonnen had “remisse” nog 1 onderhouds kuur. Mam kreeg direct daarna een maagbloeding. Terwijl ze even 2 weken thuis mocht zijn. Gerard en ik waren bij het afscheid van N geweest. Mam had op een woensdagochtend in augustus 1994 een echo gehad waarop een groot gat te zien was. We hadden bezoek van vrienden uit Losser. Rosanne kreeg een beer voor haar verjaardag en patat met een kroket.

Tijdens het eten om 16.15 werd ze beroerd. Pap en ik droegen haar naar de wc (mam kon niet meer lopen) en daar gaf ze bloed over ik belde de huisarts die meteen kwam en mam moest naar het ziekenhuis per ambu echter dat wilde ze niet. Met de buurvrouw van 87 reden we naar het MST. Daar begon het opnieuw in no time zat het bed onder het bloed. De remedie toen was ijswater. Tot 5 uur in de ochtend ging het goed toen begon het weer. Tot 11 uur die ochtend konden ze haar stabiel houden op de IC toen gilden ze tegen mam pap en mij “we moeten nu toestemming hebben” zwijgend tekende pap en daar ging mam. 6 uur later kwam ze terug van de OK 30% kans had ze. Ze was ijskoud blauw tot aan de bovenarm en het 1 ste wat ze zei toen pap ik mijn oom en tante bij haar waren was “wat is mijn haar vies” we wisten zeker dat ze het zou halen. Gerard lag met een radiculair syndroom in Utrecht hij huilde van blijdschap. Het duurde nog 7 weken eer hij mam weer zag.

Ernst J en Kingma hebben mams lijf verwoest. Omdat het gif in de lever bleef hangen. Dat ze pas in 2012 stierf is een medisch wonder. Volbracht door wilskracht. Deze 2 heren hebben echt hun best gedaan om een einde aan haar leven te maken.

Op 10 februari 2010 hadden we een gesprek met de raad van bestuur. Het 3de gesprek de 1 ste was in 2006. Er werd ons toegezegd dat de letselschade vergoedt werd. Ook de verzekeraars hadden niets meer in te brengen omdat aansprakelijkheid was erkent een paar van Drost betaald.

Dit stuk dat verwerkt wordt in haar boek wordt ook naar het MST gezonden. Wij geloven in een goede afloop omdat we vorige maand de vraag weer kregeb mediation na 18 maanden dagelijks contact.

Mijn doel is om jullie moed te geven geef nooit op maar zoek een goede advocaat. 99% zijn leugenaars. 1 moet weer op zoek naar nieuwe baan. Ik blijf hem opjagen zolang ik leef Ron Verbeek door 1 zin die hij zei aan de telefoon in Cuba “dood is ze meet waard dan levend”. Hij is advocaat af voorgoed en zal in armoede gaan naar de hel. Drost ook geen goede 3 x faillissement op jouw kosten. Bij elk incident bam op de TV maar nu jammerend boos in een hoekje. Waarom? Omdat ik em nog steeds met 1 woord op de kast krijg en van de TV hou “purkende geldwolf”.

BELIEVE WONDEREN BESTAAN