Mantelzorgers? Familie of buren? Minder PGB budget

In een maatschappij waar participatie verplicht is komt de aap uit de mouw. Vallen de lijken bij bosjes uit de kast. Lekker bezuinigen op chronisch zieken en ouderen zijn natuurlijk als 1ste aan de beurt en hoe!

VOLKSKRANT ONDERZOEK:

familie. © ANP
Wie hulp krijgt van vrienden wordt gekort op zorg

Cliënten die hulp krijgen van familie, vrienden of buren, worden volgend jaar gekort op professionele zorg. Vrijwel alle 96 gemeenten die antwoordden op een zorg-enquête van de Volkskrant, zeggen op die manier te bezuinigen.

Door: Sybren Kooistra, Anneke Stoffelen
20 november 2014, 02:00

image

Hulpbehoevende mensen die worden bijgestaan door vrienden of familie, krijgen vanaf volgend jaar een lagere vergoeding toegekend voor professionele zorg.

image

Dat blijkt uit een onderzoek van de Volkskrant onder 96 gemeenten. Die zeggen vrijwel allemaal op deze manier te willen bezuinigen als ze straks de zeggenschap krijgen over een groot deel van het zorgbudget. Vanaf 1 januari zijn gemeenten verantwoordelijk voor onder meer jeugdzorg en de zorg voor chronisch zieken, gehandicapten en ouderen.

image

Anita Sanders (46) heeft reuma. Iedere dag heeft ze pijn. Haar zicht is slecht, 100 meter lopen is een uitdaging. Door nieuwe wetgeving vervalt straks haar recht op thuishulp. “Geen idee hoe ik straks zelfstandig kan blijven wonen.”

Vanwege haar ziekte krijgt Anita nu wekelijks tweeënhalf uur huishoudhulp aan huis van de gemeente. Volgend jaar stopt, na een overgangsperiode van zes maanden, de gemeentelijke bijdrage en krijgt ze niets meer.

‘Alles op z’n kop’
Volgend jaar mogen gemeenten zelf bepalen hoe ze hun zorgtaken indelen. Stadskanaal, de gemeente waar Anita woont, heeft besloten de huishoudelijke hulp voor mensen als Anita te stoppen. “De gemeente vindt dat ik mentaal sterk genoeg ben om de zorg zelf te regelen.”

“Het is zo wrang. Veel mensen zijn in huilen uitgebarsten na het nieuws”
Een schande, vindt ze het. “1300 mensen in mijn gemeente staan daardoor in de kou”, zegt Anita. “Er zijn dagen dat ik niet eens 100 meter kan lopen en moeite heb met bukken. Hoe moet ik dan aardappels schillen?” Ze vervolgt: “Naast hulp in het huishouden krijg ik ook hulp bij bijvoorbeeld mijn administratie. Omdat ik slecht zie, is dat erg lastig voor mij om te doen. Dat die hulp straks vervalt, is zo wrang. Veel mensen zijn in huilen uitgebarsten na het nieuws.”

Leven staat op z’n kop
De bezuiniging heeft grote impact op Anita’s leven. “Ik woon nu nog zelfstandig. Als straks de hulp vervalt, kan ik niet meer voor mezelf zorgen. Ik ben niet getrouwd, heb geen kinderen.”

Zelf thuiszorg inhuren is geen optie. “Waar moet ik dat van betalen? Ik krijg 954 euro per maand. Daar kan ik niet zomaar 354 euro van missen.” Anita heeft haar zus al gebeld met de vraag om maar een extra bed klaar te zetten. “Mijn zus was woedend toen ze het nieuws hoorde. Een hond heeft het in dit land beter dan een gehandicapte, zei ze.”

“Mijn hele leven lang word ik gestraft voor iets waar ik niets aan kan doen”
Altijd ziek. Toen Anita nog geen half jaar oud was, werd ze ziek. Ze kreeg een keelontsteking die op haar lichaam sloeg. “Van mijn vijfde tot mijn elfde heb ik in ziekenhuizen gelegen.” Nu heeft ze twee kunstknieën en moet ze lezen met een loep. “Mijn polsen zitten vast, ik zie slecht en het lopen gaat wisselend. De ene dag loop ik aardig, de andere dag is 100 meter al een uitdaging.” 

Haar hele leven strijdt Anita al voor haar rechten. Zo besloot de overheid in 2011 dat reuma niet langer als chronische aandoening gold, waardoor het recht op onbeperkt fysiotherapie verdween. Anita ging in protest. Tevergeefs, de bezuiniging werd doorgedrukt. “Mijn hele leven lang word ik gestraft voor iets waar ik niets aan kan doen.” 

Strijdlustig
Ook nu blijft Anita strijdbaar.  “Ik wil naar de rechter stappen. Het liefst met een groep; dat maakt onze zaak sterker.” Maandagavond bood ze, voorafgaand aan de gemeenteraadsvergadering, 7400 protesthandtekeningen aan. Ook hield ze een lawaaidemonstratie.

“De gemeente zegt dat ik bezwaar kan indienen en dan op gesprek kan komen. Dat is toch de omgekeerde wereld? Ik ben boos maar ik laat me niet zomaar klein krijgen.”

Reactie staatssecretaris Martin van Rijn van Volksgezondheid: “Als er een hulpvraag is van een burger moet de gemeente die zorgvuldig onderzoeken. Vervolgens moet de gemeente tot een passende voorziening komen. Dat hoeft niet alleen huishoudelijke hulp te zijn, dat kunnen ook andere dingen zijn, als dat maar past op de hulpvraag van de burger.”

Bron o.a. RTL Nieuws

Believe zegt het voort tijd voor actie