Grenzen verleggen door Frank Prikanowski

Grenzen verleggen….

 

Wij kunnen meer dan we denken.

Vaak presteren we iets waarvan we zelf staan te kijken. Soms komt deze kracht spontaan bij ons op en soms komt dit door de aanmoedigingen van een ander.

 

Omgekeerd is ook vaak het geval, als we bij voorbaat zeggen dat we iets niet kunnen, zal het ook nooit gebeuren. En als anderen steeds maar zeggen dat we ergens niet goed in zijn, zullen je prestaties ook minder worden. Je moet van goede huizen komen om tegen alle commentaar in tóch iets te presteren.

 

Een voorbeeld is het verhaal over de kikkers:

 

een grote groep kikkers was op weg naar een nabijgelegen vijver, ze moesten daarvoor door een stuk bos. Op het pad dat zij volgden was een diepe kuil. De kikkers ontweken de kuil en waarschuwden elkaar. Toch vielen twee kikkers in de kuil.

Meteen kwamen de andere kikkers om de rand van de kuil staan en keken naar beneden. In de diepte zaten de twee gevallen kikkers beduusd voor zich uit te kijken.

 

De kikkers boven aan de rand begonnen te roepen naar hun twee onfortuinlijke broeders:

“Dat is pech, jullie zijn ten dode opgeschreven.” en ook riepen ze dingen als “het was fijn om jullie gekend te hebben, jullie komen hier nooit meer uit.”

 

Een van de kikkers beneden nam een grote sprong en kwam maar tot halverwege de wand. “Laat toch” riepen de kikkers boven aan de kuil, “dat lukt je nooit, spaar je krachten, je kunt het toch niet.”

De kikker keek zijn broeders aan en ging stil in een hoekje zitten op de bodem van de kuil. Hier zou hij zijn laatste uren slijten.

De andere kikker zag de poging van zijn vriend en nam ook een sprong. Hij kwam net iets boven de helft. “Bespaar je de moeite, neem een voorbeeld aan je vriend en spaar je krachten” riepen de andere kikkers luid. De kikker liet zich niet uit het veld slaan en nam nog een sprong, ietsje hoger dit keer. “Het gaat niet lukken, geef nou maar op, je kunt het niet” riepen de andere kikkers weer. Maar de kikker bleef springen en kwam telkens iets hoger. De kikkers aan de rand van de kuil joelden en riepen steeds luider dat het niet ging en dat hij zijn laatste krachten moest sparen.

 

Zo ging het een tijdje door en de kikker die het opgegeven had werd steeds mismoediger terwijl de andere kikker vol moed bleef proberen om uit de kuil te komen. Des te harder zijn broeders riepen, des te hoger sprong hij.

 

Uiteindelijk lukte het de kikker om zich aan de rand vast te klampen en zijn broeders trokken hem verder uit de kuil.

Doodop viel de kikker op de grond en de anderen schaarden zich om hem heen.

“Waarom ben je blijven springen, wij zeiden toch dat het niet ging?” vroegen de andere kikkers.

De gelukkige kikker antwoordde: “Bedankt broeders, ik ben zo doof als een kwartel, maar toen ik zag dat jullie mij zo aanmoedigden kreeg ik een enorme kracht, bedankt.”

 

Dit is een voorbeeld om aan te geven dat de kracht die in je zit groter is dan je denkt. Als je ondanks alles deze kracht kunt gebruiken ben je tot ongelooflijke dingen in staat.

De dove kikker bleef proberen en haalde zijn uiterste kracht tevoorschijn om uit de kuil te komen. Geholpen door de “aanmoedigingen” van zijn broeders. De andere kikker hoorde wat er geroepen werd en liet zich daardoor beïnvloeden, met als gevolg dat hij nu nog in de kuil zit.

 

Luister in eerste instantie naar jezelf en de positieve dingen om je heen. Laat de negatieve dingen en opmerkingen je niet uit je kracht halen.

 

Veel innerlijke kracht gewenst, Mitakuye Oyasin

 

Frank