De adelaar, door Frank Prikanowski

De vlucht van Adelaar

 

Ik zit op mijn eigen speciale plek in een andere dimensie. Op deze plek voel ik mij vrij van alle spanningen en stress die het dagelijks leven met zich mee brengt. Ook ervaar ik op deze plek de krachten die uit de spirituele dimensies op mij inwerken.

Kortom een fijne plek om te vertoeven en bij te tanken.

 

Terwijl ik hier zit dwalen mijn gedachten wat af naar de ontwikkelingen van de laatste tijd.  Ik heb een stressvolle tijd achter de rug en mijn inspiratie was tot het nulpunt gedaald. Maar onlangs zijn weer wonderbaarlijke dingen gebeurt die mij weer op de rit hebben gezet. De voortekenen zijn weer goed.

 

Ondertussen zweeft Adelaar hoog in de lucht. Zijn roep trekt mijn aandacht. Ik sta op om hem beter te kunnen volgen en Adelaar daalt langzaam in grote cirkels in mijn richting.

Als Adelaar vlak bij mij is hoor ik een stem in mijn hoofd. Het is Adelaar die mij toespreekt. Hij nodigt mij uit om met hem mee te gaan op zijn vlucht en vraagt mij mijn aandacht te verplaatsen naar hem.

 

Op het moment dat ik mijn aandacht naar Adelaar verplaats gebeurt er van alles bij mij. Er komt een onbeschrijflijk gevoel van vrijheid over me heen en mijn zicht wordt wel honderd keer scherper. Voor ik het weet zweef ik hoog in de lucht. Tot mijn verbazing ontdek ik dat ik Adelaar bén. Ik vlieg over bergen, door valleien en over rivieren, meren, bossen en over steden en dorpen. Niets ontgaat mijn scherpe blik. De kleinste details zijn zichtbaar voor mij.

 

Als ik zo over de wereld vlieg, bekruipt mij een gevoel van onbehagen. Er is iets mis met de wereld. Met de mensen die er leven. Maar ook met de natuur en het evenwicht van alle dingen. Het gevoel wordt alsmaar sterker tot ik weet wat het precies is. Er is geen vrijheid meer. De vrijheid om te zijn wie je in je diepste wezen bent, om te doen wat je hart en je natuur je ingeeft, om in harmonie te leven met alle wezens om je heen, met de dieren, planten, het staand volk, de bergen, de rivieren en ga zo maar door.

De mensheid is in een crisis beland. Dit uit zich in onvrede, hebzucht, vernietigingsdrang, onenigheid en alles wat daar uit voort komt. Men is losgeraakt van zijn eigen natuurlijke aard.

 

Maar tussen het gevoel van de weggenomen vrijheid bespeur ik ook hoop, mensen die, misschien tegen beter weten in, zich inzetten voor het grotere geheel, die de harmonie met alle krachten willen herstellen. De nieuwe generatie mens.

Deze nieuwe generatie zal nog veel werk moeten verrichten en nog veel weerstand ondervinden. Maar ze zullen groeien, en de kracht van de oorspronkelijke harmonie zal hen steunen op hun lange moeizame weg.

Wij zullen het waarschijnlijk niet meer meemaken, maar onze kleinkinderen of achterkleinkinderen zullen de vruchten plukken van de inspanning die de nieuwe generatie mens verricht.

 

Ik vlieg weer terug naar mijn plek. Zodra ik daar aangekomen ben wordt mijn aandacht weer verplaatst naar mijn eigen lichaam. Het gevoel van vrijheid blijft aanwezig, maar mijn scherpe blik verdwijnt. Adelaar zegt dat ik de scherpe blik nog steeds heb, maar op een andere manier dan ik zojuist ervaren heb.

Mijn scherpe blik zit van binnen.

Met een grote boog vliegt Adelaar weer weg en laat mij achter op mijn plek.

Ik overdenk de indrukken die ik opgedaan heb.

Mijn taak is om te helpen om het pad voor de nieuwe generatie mens voor te bereiden.

Het gevoel van vrijheid is bij mij nog niet weggenomen en samen met andere “vrije” mensen zullen we onze krachten bundelen op weg naar de nieuwe wereld.

 

Door te vliegen als Adelaar heb ik een onschatbaar geschenk gekregen, inzichten die ik zal koesteren.

 

Adelaar, bedankt.

 

Mitakuye Oyasin

 

Frank