Column Miranda Custic Schellingerhout, sjamanisme

Het is nog heel vroeg in de ochtend als ik wakker word met een rare nare energie.
Ik draai me om en bedenk me of ik mijn consults voor vandaag zal afzeggen.
Andere kant weet ik, dat mensen er erg naar uitkijken, maar toch neemt het gevoel van afzeggen het af en toe over.
Uiteindelijk laat ik alles maar staan en trekt wonderwel de nare energie weg.
De vrouw die komt vertelt, dat er kort geleden iemand is vermoord die ze kende.
Zelf voelt ze helemaal hyper en ik besluit om haar zelf maar eerst rustig terug in haar energie te zetten.
Haar ademhaling blijft echter vrij hoog.
Ik hoor, dat de vrouw een soort moeder rol voor haar en haar kinderen heeft gehad.
Ze was eigenlijk voor de trance reis sessie gekomen, maar de vermoorde vrouw leidt de weg naar de sjamaanse chanelling sessie.
Hierbij laat ik de overledene in de in mijn kamer aanwezige persoon gaan.
Zo ook nu.
De vermoorde vrouw wacht met ongeduld.
Ik hoor de vrouw snikken. Dit is nog even haar eigen energie alvorens ze de energie van de andere vrouw gaat overnemen.
De beelden komen door.
Hoe de moordenaar is binnengekomen.
We zien duidelijk de ogen. De waanzin en warrigheid erin.
Ik zie zijn haar. Hoe het in model zit.
De vrouw probeert verder te voelen en te zien.
Ik vraag de geesten haar meer informatie te geven en dieper te gaan.
Dan komen de details meer naar boven.
Hoe het in de kamer er aan toe is gegaan.
Ik zie kaarten liggen.
Twee kaarten liggen half op elkaar en ik hoor dat ze een foute legging heeft gedaan.
“Het was zo’n lieve jongen,” hoor ik de vermoorde vrouw zeggen.
Ze hebben elkaar vrij goed gekent.
Hij kwam regelmatig zo te zien bij haar, maar was blijkbaar furieus geworden over de legging.
Ook kwam er door, dat hij geen geld had om een consult te betalen.
We voelen de plaats in haar lichaam waar dood is gemaakt.
Geen prettig gevoel, want je voelt alles in je eigen lichaam.
De vrouw ondergaat alles.
De vermoorde vrouw wilt nog iets doorgeven…”Ik ben er nog steeds altijd voor jullie…”
Ook wilt ze energie geven en zie hoe ze dit op afstand naar haar toe stuurt.
“Ik zie dat wit licht in me gaat,” zegt de vrouw.
Daarna laat ik haar uit haar gaan.
Wazig kijkt de vrouw me aan.
Een bepaalde rust was er in haar gedaald.
Voor de zekerheid geef ik bloesems mee voor haar en haar kinderen als ondersteuning in dit emotionele proces.
Ben ik blij, dat ik toch de consults had laten staan…