Column Miranda Custic Schellingerhout

Nu is het de beurt aan de partner.

Hij en zijn partner zijn al lang op zoek naar de spirituele weg.

Reiki, sjamaanse hoofdmassage, ga maar door.

De man heeft het allemaal maar typisch. Waarom is het dat zij bij mij zijn gekomen.

Is alles al voorbestemd?

Is het leven toch nog wel enigszins te richten?

Hij heeft veel meegemaakt.

Veel verdriet om wat zijn kinderen is aangedaan.

Hij heeft ervoor ze willen zijn, maar ze niet kunnen helpen zoals hij het had willen doen.

Had hij iets fout gedaan?

Was het karma?

We praten over hoe de kosmos je een richting in kan sturen zonder dat je daar vat op hebt.

Als ik met hem e sessie begin hoor ik; “Filosofisch, wetenschappelijk en spiritueel.”

Dat is een moeizame combinatie.

Ik zie, dat hij naar boven kijkt en steeds zoiets heeft, wat is het, waar komt dat vandaan?

Ik hoor; “Shake it baby.”

Dat staat voor mij, meng alles en leidt dit door zijn lichaam en geest.

Toch is dit niet genoeg.

Ik ga naar zijn hoofd verder kijken en zie symbolisch zijn hersenhelften niet aangesloten.

Hij is zijn plek kwijt van hoe hij was.

De weg naar zichzelf nu, was hij kwijt.

Ik zet zijn hersenhelften energetisch tussen mijn handen.

De energie laat ik zijn werk doen.

De deurbel gaat.

We schrikken ons wezenloos.

Beiden waren we diep weg.

Ik vervolg de sessie.

Zijn hoofd is nu in zijn energie.

Het ontvangst is nu mooi en normaal ontvankelijk.

“Jee,” zegt hij.

“Ik was even leek het wel aan het zweven. Weet niet waar ik verkeerde, maar het voelde zo vrij.”

Als afronding laat ik hun beide de handen vasthouden en de andere hand op kleine afstand van elkaar net niet aanraken.

Ik stuur de 6e chakra energie rondom en in hun samen.

Twee zeer gelukkige mensen verlaten mijn praktijk.

Oma was voor haar doorgekomen en hij voelde zijn verbinding in zichzelf.

Het niet aantoonbare was nu onzichtbaar aangetoond…