Healing, coaching, sjamanisme, Miranda Custic Schellingerhout

Een jongedame neemt plaats. Ze heeft een heel mooi fijn bleek gezichtje.
Kwetsbaar.

De eerste keer dat ze kwam, was ze aardig de weg kwijt.

Geen zin in school, dus veel schoolverzuim.

Voelde zich totaal niet begrepen en zat volkomen op slot in haarzelf.

Door alle grote mensen ogen op haar gericht door jeugdzorg, school, leerplicht die weer de ouders in een hyper stadium weten te brengen, keerde ze zich helemaal in zichzelf.

Bij die sessie zat ze onbewogen, maar de tranen rolden zachtjes over haar wangen.

Haar oom had haar gebracht.
Hij was het zat, dat er zoveel aan het meisje werd getrokken en zag het meisje achter het puber gedrag.

Wat sessie’s zijn we verder en ik zie een heel ander meisje.

Ze zit rechter.
Kijkt sterker uit haar ogen en haar vader vertelt, dat ze nu voor het eerst in een winkel haar kleding uit durfde te kiezen.

Daarvoor was ze altijd bang om bekeken te worden.

We gaan nu naar haar zesde chakra en echt veel problemen zie ik niet.

Ze is flink emotioneel doorgegroeid.

Echter kampt ze met een probleem van buitenaf….jeugdzorg ziet een kind dat in zeer korte tijd geheel is veranderd, maar school werkt niet mee.

Ze zien in haar nog steeds het puber meisje dat vast en zeker een vroegtijdige schoolverlater zal gaan worden.

Enige weken geleden ben ik nog gebeld door jeugdzorg met de vraag hoe ze met het sterk veranderde meisje om moeten gaan.
….Stop met het hijgen in haar nek…laat haar zich verder ontwikkelen als de nieuwe persoon die ze is geworden…en vooal laat school haar niet steeds negatief behandelen.

Jeugdzorg was het met me eens.

School zag blijkbaar niet hoe ze een totale ommekeer heeft gemaakt en juist als een pitpull door wilt gaan met haar school.

De kans die ze heeft gekregen met de kosmische energie om haar leven te herpakken, wordt tegengewerkt door een negatieve mentor.

Ook zie ik, dat ze nu heel erg beseft dat ze jaren heeft vergooid.

Ik zie dat nooit zo.

Veel mensen crashen een keer in hun leven.

Ongeacht leeftijd of opleiding.

De “verloren” tijd heb je blijkbaar nodig om in jezelf te komen.
Jezelf te vinden.

Belangrijkste is, dat je je weer terug op de weg kan krijgen.

Dat was haar gelukt en ze zal zeker verder gaan op haar weg.

Ook zag ik dat ze besefte hoeveel ze haar ouders tot last is geweest.

Ik maak een grapje en het ijs is meteen op dat gebied gebroken.
Ze begreep mijn grapje en liet daardoor ook dat stukje verleden weer los.

Op de een of andere manier komen we op de thuis situatie en vertelt haar vader, dat hij nog een zoon heeft die het nodige heeft.

Wat zegt hij niet, maar ik zie meteen een spiraal die heel sterk naar beneden gaat.

Dat staat voor een sterke depressie die meer en meer je naar beneden trekt.

Zijn emotie’s komen sterk door.

Ik zie, dat de jongen de toekomst niet zit zitten.

Zelfmoord lag niet meteen om de hoek, maar niet ver weg.

Zijn ouders dachten, dat hij zijn school verwaarloosde vanwege zijn nieuwe vriendin, maar ik zag dat het meisje de enige houvast voor hem was om door te gaan in het leven.

Zijn boek werd al dichtegegooid.

Zijn vader zie ik duidelijk emotioneel worden en vertelt, dat ze al met hem bezig zijn vanaf zijn 5e jaar.

Hij is er van overtuigd, dat er een dag is en hij zijn zoon kwijt is.
Zijn vrouw verwacht het niet.

Ik zie het wel…

Ze verlaten mijn praktijk en zie dat de vader ene kant opgelucht is, omdat hij weet dat zijn gevoel juist is geweest.
Ook het dubbel gevoel, dat een kind het nu goed doet maar de ander er nog helemaal niet is.

Later besef ik, dat de oom de dochter op het juiste pad heeft laten komen en hopelijk de zoon van de dood behoedt…