Column Miranda Custic Schellingerhout sjamanisme en healing

Vandaag heb ik een apart consult.

In die zin apart, dat we door de huidige techniek tot van alles in staat zijn.

Ik ga een sjamaanse workshop sessie geven aan een Russische vrouw. Alleen…ik spreek geen Russisch…

Haar dochter skypt met haar pc naar de smartphone van haar moeder.

Ik bel de moeder weer op een vast telefoon nummer.

De sessie vertel ik in het Nederlands en de dochter vertaalt alles weer in het Russisch.

Hoe gecompliceerd aan de ene kant, hoe bijzonder dat het mogelijk is.

Ook weer bijzonder om te zien, dat al versta je de taal niet wat ik zeg, toch de sessie effect geeft.

Ik richt me op de Russische vrouw.

Ik voel veel spanningen in haar lichaam.

Haar keel is verdroogd door het niet meer op kunnen brengen.

Ik krijg een beeld van een sterke vrouw.

Althans, voor de buiten wereld heeft zij zich jaren zo gedragen.

Alles binnengehouden en een waar pantser om haar heen gehad.

Ze wilt er nu overduidelijk vanaf.

Haar lichaam geeft het ook zelf aan.

Ik hoor het liedje van Anouk; ” I am lost, in this world…”

Ze hoort nergens thuis. Na het overlijden van haar man is ze alles kwijtgeraakt.

Nu doolt ze als het ware door het leven.

Beleeft ze het leven als de donkere koude Russische winters.

Ze voelt leeg.

Ik kan geen enkele levenenergie in haar bespeuren.

En toch de kracht die ik door de telefoon heen voel…echt een Russin…doorgaan…onverstoorbaar…voor de buitenwereld…

Als ik haar benen behandel, die voor mij staan voor de zwaarte van de levensweg die je hebt moeten bewandelen, voel ik haar aderen.

De druk op haar benen van haar levensweg heeft een druk op haar aderen gegeven.

Eerder heb ik haar een keer gescand vanwege druk op de borst en werd ze door de huisarts naar huis gestuurd; “U zult wel last hebben van de aanhechtingen aan uw ribben…”

Ik voelde echter de aderen. Dat ze verder onderzoek nodig had en dat ze dan op tijd erbij zou zijn.

De dochter had er nu op gestaan voor verder onderzoek…haar moeder kreeg bloedverdunners…

Wat als ze alleen maar had geluisterd naar de huisarts…

Maar goed, ik dwaal af.

Ik ga met sjamaanse energie apart door haar verkrampingen.

Daarna door haar bloedbanen en daarna door haar aderen.

De druk neemt af uit haar benen en van haar borst gedeelte.

Ik voel hoe de zon echt begint te schijnen voor haar.

Het zware pantser van haar afvalt.

Ze voelt lichter…blijer…

Haar dochter vertelt me, dat haar moeder moest huilen nadat ik had gezegd dat ze leeg aanvoelde van binnen.

Mooi de wisselwerking tussen techniek en moeder en dochter en een van Russische afkomst aan mij doorgegeven sjamaanse gave…

De Russische vrouw bedankte me opgewekt.

Haar stem klonk jonger.

Haar lichaam en geest waren gevuld met levensenergie, maar bovenal verlost van de ballast van een zwaar vast gehouden verleden…