De geest van Dingen, door Frank Prikanowski

De geest de dingen…

We leven in een crisistijd, en dan bedoel ik niet de financiele crisis, maar de mensheid als geheel leeft in een crisis. We staan aan de afgrond .

In oude tijden leefde men in eenheid met Moeder Aarde. We namen dat wat we nodig hadden en bedankten de elementen en de aarde hiervoor.
Nu plunderen wij onze Moeder Aarde leeg. Grondstoffen worden met tonnen tegelijk uit de aarde gegraven en verspild. Dieren worden gefokt voor hun vlees, landbouwgrond wordt uitgeput en vergiftigd. De zeeën worden leeggevist. Verder vergiftigen we onze Moeder Aarde en onze lucht met uitstoot van zware industrie, auto’s en zo meer. Er is praktisch geen plekje meer op deze aarde dat niet misbruikt en verkracht is door de hebzucht van de mensheid.
Er is geen respect meer voor de moeder die ons voedt, ons een thuis geeft en gelegenheid biedt om te schuilen voor onheil.

In de indiaanse cultuur heeft alles een “spirit”. Dat wil zeggen dat niet alleen de mensen een geestelijk bewustzijn hebben, maar ook alle dieren, alle planten en alle bomen (het “staand volk” genoemd). Maar ook stenen, rotsen en alles wat een fysieke vorm heeft wordt een “spirit” toebedeeld.
Het Volk, zoals ze zichzelf ook wel noemen, had en heeft nu nog steeds respect en eerbied voor alle spirits op deze aarde.
Ze namen wat ze nodig hadden en niet meer. Ze bedankten de diergeesten voor hun offer om Het Volk te voeden. Van een bizon bijvoorbeeld werd zowat alles gebruikt.
Eens liepen er kuddes van honderduizenden bizons over de Noord Amerikaanse vlaktes. Het Volk hield ceremonien om de bizons te roepen als het nodig was. Ze bedankten de diergeesten dat zij zich voor hun opofferden opdat Het Volk kon overleven. Ze jaagden niet meer dieren dan strikt noodzakelijk. Voor vele stammen was het de bizon die hen in leven hield.
Toen de blanken kwamen werden de bizons afgeslacht alleen voor hun huid en zelfs alleen maar voor hun plezier. De rest lieten ze wegrotten.
In een paar jaar tijd was de bizon die zo talrijk aanwezig was bijna uitgeroeid en daarmee werd ook het bestaansrecht van vele stammen weggenomen.

Ook andere natuurvolkeren zoals bijvoorbeeld de aboriginals in Australie staan in nauw contact met Moeder Aarde en alles wat zich erop bevindt. Zij zijn één met de kosmos, zij zijn een onderdeel van het geheel.

Wij zogenaamd intelligente en ontwikkelde mensen uit de geindustrialiseerde wereld kijken op deze mensen neer. Zij zijn minderwaardig in onze ogen. Zij jagen niet koste wat kost op winst en nog meer geld en macht.
Nee, wij zijn de slimmerikken, wij weten hoe het moet, wij fokken dieren om ze vervolgens te slachten, wij verbruiken de grondstoffen in een record tempo. En alles zonder een greintje dankbaarheid ten opzichte van de dieren of Moeder Aarde. Wij vinden dat wij er recht op hebben, dat alle van ons is. Dat de wereld er is om óns te dienen.
Wij, de “Homo Arrogantus” denken de wijsheid in pacht te hebben.

Gelukkig zijn er steeds meer mensen die tot het ras der “Homo Illuminatus” gaan behoren, de verlichte mens.
Deze verlichte mens staat weer dichtbij de natuur en bij Moeder Aarde. De verlichte mens heeft weer respect voor alles en iedereen, zelfs voor een steen of rots.
De Lakota indianen hebben een groet, genaamd “Mitakuye Oyasin” dit betekend zoveel als respect voor alle aanverwanten. Deze aanverwanten zijn de dieren, de mensen, de bloemen en planten, het staand volk, de rotsen, kortom alles wat zich in de kosmos bevindt.
Zij en alle andere volkeren die dicht bij de natuur stonden behoorden al tot de “Homo Illuminatus”, verlichte mensen in complete harmonie met hun omgeving, met de kosmos.

Tijdens mijn sjamanistisch werk probeer ik dit bewustzijn ook op andere mensen over te brengen. Het respect voor al wat is…
In deze tijd is het echter erg moeilijk om tot de mensen door te dringen, maar er is hoop, de verlichte mens rukt op…..

Mitakuye Oyasin,

Frank Prikanowski