Column Sjamaan Miranda Custic-Schellingerhout

Een mooie jongeman komt binnen gelopen.
Met zijn gezicht afgewend volgt hij mij naar mijn praktijk kamer.

Ik voel veel innerlijk verdriet. Alles ingehouden.

Raar voelt het als ik de trap oploop. Een deja vu krijg ik.

De grote man is een man van weinig woorden.

Zijn lichaamstaal is gelijk aan zijn innerlijk. Mooi, bescheiden en ingetogen.

Toch voel ik innerlijke woede.

Aangezien dit een vervolg is van de sessie naar de kern.
Ga ik deze keer naar zijn 6e chakra.
Kunnen zijn wie je bent.

Ik zet hem energetisch tussen mijn handen en voel de spanningen op zijn hoofd.
Iets heeft een laatste druppel gegeven.
Het is genoeg.

Ik ga naar zijn kern even terug. De plek waar we de vorige keer zijn gebleven.

Ik zie dat een recente gebeurtenis hem diep heeft geraakt in zijn kern. In zijn zijn.

Daardoor is hij weer gegroeid en heeft het idee, dat zijn kern te klein is geworden voor zichzelf.

Ik ga door met de energie laten stromen en kom bij zijn hart.

Wonderlijk is wat ik zie.

Een hart dat bloed van onder. Van boven zie ik de gaten die zijn gemaakt als van een haak naald.
Je hebt een breinaald en een haalnaald.

Een botte punt met een haak. Daarmee waren gaten boven in zijn hart gemaakt.
Toch was het hart met meer dan genoeg zuurstof opgepompt.

Vreemd.
Net een luchtbed dat teveel lucht bevat en toch lekt van boven en beneden.

Wonderlijk.

Met verbazing laat ik mij leiden door zijn lichaam en geest.

Ik krijg door dat de beelden van zijn hart te maken heeft met de strijd die hij heeft geleverd zijn leven lang.

Zijn leven lang tegen onrecht. Tegen hem als persoon.

Velen hebben boven aan zijn hart de gaten gemaakt die nog steeds open waren. Dat zijn open wonden van het verleden.

Het bloed druppelde, nee goot als het ware van onder het hart vandaan.

Het hart bloedde nog steeds door alles van zijn verleden.

Ik hoor een deel van het lied; Something inside so strong. You doing me so wrong so wrong.

Ik aanschouwde het geheel. Hoe kan iemand zo’n hart hebben en toch teveel met zuurstof als het ware gevuld en zo lekkend?

Dat kan alleen bij iemand die door blijft vechten.
Innerlijk.
Gefrustreerd.

De tranen beginnen te stromen.

De energie heeft zijn uitwerking. Zijn hart laat ik energetisch weer in zichzelf komen.

Nu begint zijn 6e chakra te duwen op zijn voorhoofd.

Ik laat zijn hart, hartchakra en 6e chakra verbinding maken.

Het verleden is voorbij.
Doet er niet meer toe.

Ik spreek het uit en hoor hem zeggen; ik hoorde ook.
Het doet er niet meer toe.

Hij ontspant zich ineens.

Alle ballast valt van hem af.

Ik laat hem gaan in zijn 6e chakra.
Voel sterk hoe hij in contact is met zichzelf.

Toch sluimert er wat.

Ik kan de sessie niet afronden.

Zijn overleden oma komt door. Ze wilt met hem contact maken.

Ik zeg hem, dat ik zijn overleden oma in hem zal laten gaan.

Ik hoor haar zeggen….ein-de-lijk…!

De energie van zijn oma gaat in de man.

Ik voel haar boosheid. Haar woede wat haar lievelings kleinzoon is aangedaan.

Weer hoor ik; Something inside so strong.

De energie stapelt zich als het ware op. De kracht neemt toe. Ze vult hem met de geestelijke kracht.

Ik voel hem vechten tegen de emotie’s. Zeg hem laat het gaan. Geef jezelf er aan over.

Daarna laat ik hem wat vragen stellen aan zichzelf aan zijn oma die in hem zit.

Beetje onwennig ervaart hij het geheel. De antwoorden.

Het leuke eraan is, dat je het niet kan sturen. Antwoorden waar iemand een ja op wilt krijgen kan door de overledene als nee binnenkomen.
Zij zijn degene die de antwoorden weten.

We ronden de sessie af.

Zijn ogen staan anders.

Toch voel ik dat het niet compleet is en ga met wit licht door zijn zenuw banen, compleet in contact met zijn hoger zelf en in hand met zijn oma.

Dan hoor ik; I believe I can fly…

Nu weet ik dat de man zijn verleden heeft gewist.

Bovenal….terug is in de persoon die hij jaren geleden heeft verlaten…zichzelf…..door anderen….