De Olympische droom kwam uit


Sanne Wevers had een droom. Ooit wil ik de Olypische Spelen halen en turnen in de finale. Dat deed ze met zus Lieke en het landenteam en individueel. De finale op de balk zou mooi zijn, ze was immers al 2de geworden op de WK in Glasgow achter Simone Biles. Een wereld prestatie, evenals de Wevers Piroutte. Een blijvertje volgens de code en Hans van Zetten. Sanne haalde de finale maar zag eerst haar concurrente Simone Biles bijna vallen. De kans voor het goud was dichterbij dan ooit, ze turne de oefening van haar leven. Haar droom kwam uit. Ze won goud. 20 jaar gingen voorbij aan het moment dat ze begon met haar eerste piroutte tot aan goud. Jaren van trainen, opoffering…..

Elis Ligtlee besloot in 2011 te stoppen met de BMX, ze ging baanwielrennen. Elis is gek op fietsen, is erg lang. Steekt met kop en schouders over iedereen uit en heeft een voordeel, ze kan goed aanzetten. Toch verwacht niemand een medaille. Bij het Keirin onderdeel haalt  ze onderverwachts de finale. Voor ze er erg in heeft wint ze. Na die gouden rit weet ze niet wat ze moet zeggen. Net als Sanne kan ze niet geloven wat er is gebeurd. Haar droom kwam uit.

Dorian had een missie, Marit ook. Beiden gingen ze voor goud. 

Het onmogelijke mogelijk maken is een droom van vele sporters op de Olympische Spelen. Soms komt die droom uit. Vaak ook niet. Een medaille behalen bij de Spelen is niet gemakkelijk. Zo ondervonden ook Dafne Schippers en Tom Dumoulin. Ze kwamen voor goud en kregen zilver. Toch zijn ook deze prestaties bijzonder. Vooral die van Dafne. Na Fannie Blankers Koen was er niemand die deelnam aan de sprintnummers. Soms wordt je 4de een ondankbare plaats. Martina werd het op een niet te geloven verschil. Ook Dubbeldam hoort de rest van zijn leven 2 honderste. 

Ook bij de teams zat het niet mee. Volleybal, handbal en hockey. 3x vierde. Toch zijn deze prestaties bijzonder ook al zien we of velen dat niet.  Bij Hanbal maakte we de eerste deelname ooit mee. Elke plek zou uniek zijn. Bij Volleybal was de kwartfinale het doel daar gingen de dames ruim overheen. Bij het hockey was het doel om Australie te verslaan. Er was veel mis gegaan sinds Londen. 

TeamNL wilde meer, veel meer. Een top 10 maar is dat realistisch? Er deden ruim 11.000 atleten mee. De temperatuur was soms ongenadig, soms gevaarlijk nat door regen. Voor veel buitensporten niet de ideale weersomstandigheden. Toch haalden velen het onmogelijke. Hun droom finale ook al was dat niet DE finale voor goud of zilver en brons. 

Het werden 19 medailles met ieder een eigen verhaal van blijdschap of verdriet. Het werden echter nog veel meer bijzondere prestaties. Terug van weggeweest (roeien) of niet (korte baan zwemmen). 

Voor de chef de mission was het geen Olympisch Toernooi waar hij van droomde. Toch is dat raar. De meeste atleten, een uitgezonderd die heeft zijn eigen ‘wetten’, hebben een wereld prestatie geleverd. Te weinig medailles en geen top 10. Wat ons vooral bijblijft van Maurice Hendriks is dat hij te weinig zegt. Bij de affaire Yuri bleef het stil, bij affaire ‘troostvlucht’ vielen we weer om van verbazing. Onze teleurstelling is vooral die van het gedrag van Maurits. Waar eerder een Erica Terpstra benaderbaar was bleef hij op de achtergrond in stilte. Zelfs als het nodig was om te praten verbleef hij in stilte. 

Als er dan al verwachtingen waren waar we wat mee konden is het toch die van een pratende Chef de Mission. De baas van het hele TeamNL. Immers zijn doel is het om alle sporters bij te staan en ons te informeren. Dat laatste ging fout vreselijk fout. Informeren??? Eh nee dat doen we niet tijdens….. Voor mij en ik denk velen is het een ongrijpbare man die niet praat als het moet en praat als het niet moet. Op die plek moet een motivator gezet worden met het vermogen te inspireren. Iemand die vreugde en verdriet kan vieren en verzachten. Die zichtbaar is en vooral iemand die iets meer zegt dan “Ik ben teleurgesteld” als de spelen bijna voorbij zijn en 1 sporter nog in actie moet komen. Nouschka Fontijn staat in de finale boksen, maar hoort de “baas” zeggen “ik had meer verwacht”. Vele sporters zijn teleurgesteld. Die vroege vlucht maakte het niet veel beter. De manier waarop velen de hockey dames met zilver niet feliciteerden was oorverdovend pijnlijk. Zilver! 2de na een afschuwelijk shoot-out! Was het al zover dat zilver niets meer waard is? Een teleurstelling ja dat zeker vooral voor de meiden maar jemig ze halen altijd de finale en je kunt niet altijd winnen.

Wat deze editie in Rio vooral heeft geleerd dat het onmogelijke gepresteerd is door de plaats zelf. Rio veilig krijgen lukte redelijk ten kostte van veel ellende. Moeten we dat willen? Gesloten scholen en ziekenhuizen en een bankroet van een Staat? Zet die ellende af tegen het goed presterende TeamNL en vraag jezelf af wat elke deelnemer, land, stad, sporter heeft moeten laten voor dat ene moment van presteren? Meer dan je lief is. Laten we er dan ook voor zorgen dat bij de editie Tokyo we gewoon trots zijn op iedere prestatie die meer dan normaal is. Dus ook bij een PR of kwartfinale die onverwacht is. Laten we vooral Maurits thuis laten en iemand aan laten wijzen die WEL met ons praat, zijn team inspireert en motiveert en niet als een zuurpruim mokkend rondloopt. Desnoods halen we Erica weer van stal die geniet. Die lacht en huilt, die met een slokje op praat voor de radio. Die benaderbaar is en motiveert. Die boven alles gewoon mens blijft en juist daardoor kwetsbaar. Want laten we wel zijn haar zag je wel! Maurits niet…….die verbleef in stilte.

De zaak Yuri, hoe Rio alsnog ZIJN Olympische Spelen werd

Er was eens een sporter Yuri genaamd. Yuri is een turner, klein van stuk en specialist op aan de ringen. Zijn bijnaam “Lord of the Rings”. Yuri heeft een droom, meedoen aan de Olympische Spelen. Een tocht die maar liefst 12 jaar duurt.

De voormalig kampioen wint alles maar de op Spelen was hij nog nooit. Hij wordt een beetje door pech achtervolgd. Eerdere deelnames kwamen niet omdat hij zich niet kwalificeerde. Toch is hij goed genoeg. Er is nog iets dat Yuri achtervolgd, zijn levensgenieterij. Er gaat geen Kampioenschap voorbij of hij viert dat uitbundig.

Zijn manco werd hem in Rio fataal. 

Na het behalen van de ringfinale afgelopen zaterdag doet Yuri iets wat hij beter noet had kunnen doen. De mens ontwaakte, ging op stap en kwam met veel bombarie terug op het complex van het Olympisch dorp, tijdstip bija ontbijt. Hij sliep zijn roes uit, mist zijn training en moet op het matje komen. Het blijkt de zoveelste keer te zijn….

Yuri toont berouw maar kan niet voorkomen dat hij naar huis wordt gestuurd en dan staat de klok in Nederland stil.

Dat er 2x brons 1x zilver wordt gewonnen weten we bijna niet. Dat turnploeg van de vrouwen 7de wordt na de eerste deelname ooit lezen we nauwelijks. Het nieuws dat heerst is alleen maar over Yuri. We zijn in rep en roer. “Hoe durven ze!” ” wat een truttigheid”, het zijn zomaar commentaren die over social media vliegen. En Yuri? Hij houdt zich wijselijk stil spant ern Kort Geding aan.

De vraag? Waar ligt de grens van het toelaatbare. Zijn overeenkomst met het NOC-NSF omschrijft die niet echt. We weten inmiddels wel dat er ook een Franse sporter om hetzelfde naar huis moest. Net als die twee Belgen in Londen. 

Wat is nu de vraag? Mogen sporters het Olympisch dorp niet uit? Nee dat is her niet. Mogen ze geen drankje drinken? Nee dat is het ook niet. Zonder toestemming of instemming? Ah daar zou wel eens een probleempje kunnen zijn. Of is het de 2.5 uur dat we niet weten WAT Yuri deed?

Yuri in het verleden geschorst voor drugsgebruik gaf al aan een probleem te hebben als het te gezellig is, hij kan niet stoppen. Denkt niet aan morgen. Dat werd hem dus nu fataal. 

Hoe het werkelijk zit weten we niet. Zowel Yuri als het NOC zwijgen. Dat is erg jammer, vooral die andere sporters die nu iedere keer vragen over Yuri moeten beantwoorden. De rechter moet eraan te pas komen. Ook dat is jammer, hoewel nu wel voor eens en voor altijd invulling komt aan de regel over hoe jij je als sporter moet gedragen. Dat openbare dronkenschap dat niet is weten we.

Maar hoe zit het dan met dat Zweedse voetbalteam in 1992 in Barcelona die ik op een middag tijdens het toernooi zwaar brschonken aantrof met elk 1 meter bier? Die zingen alsof hun leven ervanaf hing, die dansten en vielen? Zij bleven werden niet gestraft maar werden ook niet nuchter. Ik zag ze 5 keer in diezelfde toestand itt tot bijvoobeeld Florence Griffith Joyner die hagesteen nuchter vaak in de metro zat. Ook had Carl Lewis geen rum in zijn cola op de Ramblas. Nee ook anderen hebben we niet zo dronken gezien. Zij gedroegen zich als ware atleten. 

Maar wat is dan die definitie? Ala hij zal zijn kamergenoten toch niet eakker gesongen hebben of het appartement hebben verbouwd? Het bleef nog lang lang onrustig in Rio en Nederland…..

Rio 2016 de Olympische droom

Rio geroemd en vergruisd. De Braziliaanse spagaat is vandaag dan echt ben begonnen met een prachtige kleurrijke opening. Slechts 11 miljoen voor een prachtig spektakel vol geschiedenis, muziek en dans. Met als motto het nieuwe vredesloge met een plant erin.

De geschiedenis van het ontstaan van het land, de komst van de en ontstaan van het regenwoud naar de verovering door Portugal, de slavenhandel en immigranten uit Syrie, Libanon en Japan rondden het geheel af. Mooi was de centrale plek voor de Amazone Indianen. 

Het eindigde met dans en spektakel met alle vormen van de Vazela straat tot samba gevolgd door nog 1 deel, de bossen. Elke atleet plant een zaadje voor het atletenbos.

Daarna is het DE plek van ontvangst van de atleten uit maar liefst 2006 landen! 

De Spelen zijn de belangrijkste van allemaal. Hier winnen is voor eeuwig. 4 jaar trainen en dan knallen. De bonte parade van de sporters maakt mooi duidelijk dat ze er zin in hebben. 

Ooit was ik erbij 1992, Barcelona. Kaartjes hadden we niet maar de opening zagen we door de deur van het Olympisch Stadion. Het was prachtig. Ook zagen we Ellen van Langen winnen, spraken we Florence Griffiths Joyner, Carl Lexix, Magic Johnson en nog vele vele anderen.
Ik wens ze veel succes toe

Believe miracles happen! 

Complotten is in ‘Munchen’ 

David Sonboli of Ali Sonboli of Ali David Sonboli of Ali Sonboly of Ali David Sonboly of David Sonboly. 

Kort gezegd David S. 

Volgens de Politie en Openbaar Ministerie is dat de naam. Een jongen van 18, psychisch in de war. Opgenomen geweest in 2015 (2 mnd) en nu nog in het buiten traject. In het bezit van foto’s van de schietpartij in 2009 van Tim K te Winnimden Duitsland. 

Ze vonden op zijn pc tot nu toe een manifest en recherche werk naar o.a. Breivik en meer schietpartijen op jongeren/schoolgangers. Hij had een boek over dit soort incenten.

Afkomst Duits IRAANS

Dat laatste zorgt voor ophef en commotie. De Politie is er niet in geslaagd om de daad te wijten aan een politieke of religieuze achtergrond dus gaan we zoeken naar een motief.

Immers he Ali klinkt best lekker toch? Joh moslim…. dus of mmm christen? 

Er worden foto’s geplaats van een jongen die Ali Sonboli heet op twitter uit 2014 gemaakt in een Islam kamp of beklimming van een berg 1 dag. Dus is het de Duitse schutter. Hij lijkt erop toch? De ontdekker zelf zegt heel stellig ‘Ali woonde pas 2 jaar in Duitsland’ maw hij kon rustig voorafgaand aan de ‘vlucht naar het westen’ even op kamp. Dat David in 2012 al klaagt op school over pesten wordt niet genoemd. Toch raar dat mensen meegaan in dit verhaal. David woont aantoonbaar in Duitsland maar moet nog vluchten met zijn ouders?

Dat de Politie hem David blijft noemen nadat social media jagers hem de naam Ali David Sonboli gaven knaagt erg diep. Ali was een nickname zelfs David was een nickname. Feit is dat hij toch echt David Sonboli heet. Maar men zal op zijn identiteitsbewijs vragen om daarna nog verder te complotten. 

Men zegt dat hij best wel rechts was. Mensen die hem kennen. Soms had hij harde racistische uitpraken. Hij was boos op de agressie van mensen rondom IS aanslagen. Voelt zich aangevallen wellicht opgejaagd. Hij is Duitser zegt hij op video. Hij verheerlijkte aanslagen op scholen. 

Kan een Iranier wel rechtse ideeen hebben? 

Zover zijn we al. Duits zelfs geboren in Duitsland gaan we totaal aan voorbij. We blijven spitten dit moet Islam radicalisering zijn. 

Maar wat nu als het niet zo is?

En in die impasse zitten we nu althans vlgs social media. We weten niets van de dader dus liegt de Politie. Dit is een enge situatie let op! WIJ dicteren de Politie letterlijk en worden boos als ze niet toegeven aan de wens van twitter en blogs! Als de Politie zegt David’ worden we boos immers hij heet Ali! Er werd Allahuh Akbar geroepen hoor zegt een dame die op het toilet zat. Het leek op iets wat ze kent. Dus riep hij dat! 

De feiten dan:

* 22-juli 2016 rond 18 uur wordt er geschoten bij een winkelcentrum in Munschen. Voor de Mc Donalds schiet 1 schutter om zich heen

* 8 mensen waaronder veel jongeren worden gedood 

* 35 raken gewond waaronder 3 zeer kritiek 10 zwaargewond

* de schutter pleeft zelfmoord ongeveer 1 km verderop bij het station

*zijn naam David S 18 jaar oud afkomstig uit Munchen Duits Iraanse afkomst

* via een facebook profiel riep hij mensen op naar het winkelcentrum te komen. Het profiel identiek aan een bestaand profiel zou nep of gehacked zijn.

*het wapen is gekocht via het darkweb het is een Clock 17

* 57 hulsen zijn er gevonden en 300 kogels in zijn rugzak

*hij had een manifest geschreven

*was ruim 1 jaar bezig met het plannen van zijn ‘daad’

*was in Widdingmden geweest om school aanslag Tim K te bezoeken. Had foto’s gemaakt + gerecheerd op Breivik + had een boek over school + jongeren die moorden plegen. 

*speelde veel geweldadige games gebruikte nicks als ‘Hass-Amoklaufer’ 

*werd gepest+ is opgenomen geweest voor 2 mnd in een instelling voor Geestelijke Gezondheidszorg werd nog behandeld maar het is niet zeker of hij medicatie slikte

*motief????????

En dat laatste steekt. Geen motief geen brief slechts weer een manifest. IS heeft het niet opgeiist dus en velen willen de daad ergens aan koppelen. Het liefst iets met Moslims dat past wat beter in onze islamofobische denkwijze. 

Wat nu als het gewoon een loner was bij wie iets geknapt in zijn hoofd omdat hij idd gepest werd? Zijn we nog bereidt dit toch erg voor de hand liggende scenario te accepteren?

Ik vrees van niet…..

THE legend of Tarzan review


Tarzan, het verhaal van Lord John Clayton, Earlier of Greystoke en zijn vrouw Jane verveeld nog steeds niet. In deze film is Tarzan echter niet in de jungle ontdekt! 

Earlier Greystoke woont al jaren kn Engeland op het landgoed van zijn vader met Jane. Het plot is Koming Leopold in 1890 die al ruim 7 jaar bezig is om een succes te maken van Congo. Hij claimde het op de Wereld Tentoonstelling. Veel succes heeft hij niet. Hij raakt bankroet!

Hij jaagt de legende na van “Bopar” het land van de diamanten. Althans zijn vriend en attaché Prom. Als het deel gevonden hebben kunnen ze de diamanten enkel krijgen als Tarzan uitgeleverd wordt. Prom verzint een list om Tarzan in Congo te krijgen. Een Koninklijke Invitatie. Hij reist af niet vanwege de koning maar de bedreiging van het volk. Slavernij. Samen met dr Washington en Jane gaat hij terug om dit te voorkomen. 

Het is een aantrekkelijke goed gemaakte film. Wellicht een van de beste films. Ook omdat niet alleen zijn verhaal wordt verteld. Tarzan krijgt kleur, wordt idd mens en blijft dit ook. De rol van Jane is ook anders. Een leuk verhaal. Goed geacteerd en briljant in beeld gebracht. 

Me About you – prachtig drama over euthanasie


‘Me About you’ gaat over Will Traynor die na een ongeluk verlamd raakt en niet meer wil leven. De Will voor het ongeval is die van een rijke levensgenieter voor wie niets te dol is. Hij houdt van het leven. Maar aan die wil om te genieten komt een einde als een motor hem aanrijdt en hij verlamd raakt.

Na 2 jaar besluit hij dat her genoeg is geweest. Hij wil Euthanasie plegen. Zijn moeder vooral wil haar zoon niet kwijtraken. Will beloofd zijn ouders nog 6 maanden te blijven. Als zijn situatie onveranderd blijft maakt hij er een einde aan.

Zijn ouders nemen een ‘caretaker’ aan. Louise “Lu” Clarke. Hoewel het de eerste tijd stroef gaat, immers voor Will hoeft het niet meer komt er een kentering als Lu dit verneemt. Ze zet alles op alles om het te voorkomen als ze het verdriet van de ouders voelt. Als zijn vriendin ook nog met zijn beste vriend ervan tussen gaat is het helemaal kansloos.

Lu echter laat her er niet bij zitten. Na weken van stilte praat Will eindelijk en ze maakt een Bucketlist. Wat begon als een saaie baan groeit uit tot een fantastische vriendschap tot liefde. Wat uiteraard hardloop vriendje Patrick niet leuk vindt. Lu is niet alledaags, ze is op zijn liefst ‘😵😖 ouderwets gekleed en gekapt. Een beetje dom, niet de slimste, erg lief en charmant. Een beetje vreemd. Juist dat wordt voor Will aantrekkelijk. 

Als ze de Bucketlist afwerken gebeurd hetgeen het vriendje bang voor is. Ze worden verliefd en Lu slaagd er bijna in om hem op andere gedachten te brengen. Echter Will besluit dat Lu recht heeft op een aangenaam leven en zet haar in zijn testament. 

Heel even dreigt het mis te gaan als beiden hun liefde aan elkaar verklaren. Will kan Lu niet beloven te blijven leven. Hij is te zwak, teveel pijn en wil haar niet opzadelen met een zwaar invalide. Ze gaat verdrietig weg om alsnog op tijd hem na te reizen naar Zwitseeland om euthanasie te plegen. Het wordt een mooi afscheid. Lu erft een fiks bedrag laat Patrick doen wat hij het graagste doet ‘hardlopen’ zonder dat zij er nog last van heeft.

Race epische film over Jesse James


De film “Race” gaat over de periode dat Jesse Owens wordt ontdekt, geselecteerd voor het Olympysch Team, 4 gouden medailles wint om tenslotte via de dienstingang “zijn succes diner” mag bijbanen.

Plaats Spelen, Nazi-Duitsland.

De rol van Jesse Owens wordt overtuigend gespeeld. De jonge Jesse groeit op als een neger in een gezin dat ruw door de depressie alles verloor. Pa is werkloos. Een jongen heeft echter veel talent en wordt gerecruteerd voor een college team. Hij moet hiervoor zijn gezin verlaten, zijn vriendin en zoon. Hij beloofd ze te ondersteunen. Hij gaat werken mist trainingen en zijn coach geeft hem een sportlicentie waarbij hij 60 dollar per maand krijgt. 

Zijn faam groeit, en dan lonken de Spelen. Er is echter 1 groot probleem…. Adolf Hitler en diens propanda. Lena, de documentaire maakster helpt Goebels bij het verkrijgen van landen om deel te nemen. Velen willen de Spelen boycotten. Zij slaagt erin dat de VS toch gaat.

De film is indringend. De haat komt van 2 kanten. Thuis in de VS en in Nazi Duitsland. Jesse kijkt er dan ook niet vreemd van op dat Hitler wegloopt bij zijn overwinningen op de 4 disciplines, de 100, 200, verspringen en estafette. Let op voor de estafette was hij niet eens gekwalificeerd, hij racende omdat 2 Joodse atleten niet mochten! De fil m geeft getrouw weer hoe moeilijk het moet zijn geweest voor Jesse, voor de Spelen waarbij de NCAAP, hem vroeg niet te gaan. Zijn opbouw er naar toe in volledige segregatie. De haat om zijn huidskleur in de VS. Zijn wil om te slagen.

Al met al een prachtig drama dat Jesse Owens jaren te laat eindelijk laat schitteren in nederigheid want Jesse zelf was nuchter, niet ijdel, trots maar begreep zijn positie. Hij zou in die tijd nooit de eer krijgen die hij verdiende. Sterker nog een officiële erkenning is er nog steeds niet in de VS van hoog niveau….. Hij was DE ster op het verkeerde moment.

Een prachtige bijrol is er voor Lena Riefenstahl de docu maakster van deze spelen. Een rol door Carice van Houten, die een stoere filmmaaksters neerzet die door haar respect voor Owens heel even in gevaar komt.

Een aanrader!